Άρθρα

Η Αόρατη Κυβέρνηση

 

Με ιδεολογική εμμονή και προφανή ανικανότητα η Κυβέρνηση συνεχίζει να «τζογάρει» την Ελλάδα από το 2015 μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα το ναυάγιο της Αριστερής Διακυβέρνησης να προσθέτει νέα δεινά σε βάρος των πολιτών. Η αριστερά απέρριψε το προσωπείο του ριζοσπαστισμού και μετεβλήθει σε ένα αυταρχικό και ρεβανσιστικό μηχανισμό εξουσίας, χωρίς αρχές και δημοκρατικό ήθος. Ο εγκλωβισμός της χώρας στο σύνδρομο εξουσίας του Διευθυντηρίου του Μαξίμου την οδηγεί νομοτελειακά σε περιπέτειες.

Η καρικατούρα της Συριζαίας «Επανάστασης» δεν είναι συμβατή με το ΕΥΡΩ και την αστική Δημοκρατία. Η διατήρηση της εξουσίας ως αυτοσκοπός της Συριζαίας «Αριστεράς» επιδιώκεται με συγκεκριμένη στρατηγική και μεθόδους που μπορούν να προσεγγισθούν στη βάση των πιο κάτω, ενδεικτικών παραδοχών:

Παραδοχή πρώτη: Η Κυβέρνηση απώλεσε την πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση, όπως αυτή προέκυψε από τις εκλογές του 2015.

Παραδοχή δεύτερη: Η Κυβέρνηση για την επιβίωσή της, επενδύει μόνο στην ασταθή κοινοβουλευτική της πλειοψηφία. Είναι προφανές ότι κινείται σε κοινωνικό κενό, παρά ταύτα ελπίζει ότι οι Βουλευτές της θα την στηρίζουν και πάλι, στο δρόμο της βλακώδους καταστροφής. Είναι ακόμη προφανές ότι ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα είναι ανύπαρκτο μετά τις αποχωρήσεις του 2015.

Παραδοχή τρίτη: Η Κυβέρνηση ερμηνεύει λανθασμένα την κοινωνική ακινησία και κάκιστα θεωρεί ως δεδομένη την κοινωνική αδράνεια. Η ελληνική κοινωνία βιώνει καθημερινά την μοιραία διάψευση των προσδοκιών της, την εξαπάτηση και τα ψεύδη. Χωρίς να ξεχνούν το παρελθόν οι Έλληνες δεν συμβιβάζονται με την φτωχοποίηση. Η γενικευμένη διάλυση θα οδηγήσει την κυβέρνηση σε καθολική σύγκρουση με την ελληνική κοινωνία χωρίς κανόνες και αρχές. Η ενδεχόμενη απώλεια οιουδήποτε ελέγχου εγκυμονεί ορατούς κινδύνους για την Δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή.

Παραδοχή τέταρτη: η Κυβέρνηση μεθοδεύει καθημερινά την κομματική κατάληψη της κρατικής μηχανής. Παράλληλα στόχοι της είναι η άλωση και ο έλεγχος της Δικαιοσύνης, των τραπεζών και του τύπου. Με αυταρχικές μεθόδους παραβιάζει το Σύνταγμα και κονιορτοποιεί το Κράτος Δικαίου. Η προαναγγελία διώξεων από την εκτελεστική εξουσία που υποκαθιστά την Δικαστική εξουσία σηματοδοτεί την παρακμή και το τέλος εποχής για τους δημοκρατικούς θεσμούς, αφού για να φτιαχτεί ένα Κράτος Δικαίου χρειάζονται αιώνες, για να χαθεί όμως αρκεί μια ώρα. Η ευθύνη όλων μας είναι θηριώδης, αφού κατορθώσαμε να δώσουμε την δυνατότητα να μας εξουσιάζουν οι χειρότεροι.

Παραδοχή πέμπτη: Το έλλειμμα ΗΓΕΣΙΑΣ και η απουσία ΣΧΕΔΙΟΥ οδηγεί την χώρα στην απομόνωση και την περιθωριοποίηση. Η Πατρίδα μας διολισθαίνει σταθερά προς την απώλεια του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Ήδη ανεφάνησαν σοβαροί κίνδυνοι για την εθνική μας υπόσταση ενώ η κοινωνική και εθνική συνοχή δεν είναι πια δεδομένη. Οι πάντες συνομολογούν ότι η Ελλάδα πρέπει να ξαναγίνει κανονική ευρωπαϊκή χώρα μέσα από μια νέα πορεία θεσμικής και οικονομικής ανασυγκρότησης, διαφορετικά θα καταρρεύσουν και το Κράτος και η κοινωνία και η Δημοκρατία.

Παραδοχή έκτηΗ Κυβέρνηση αντί να αναλάβει τις ευθύνες της και να δράσει αποτρεπτικά δικαιολογεί (μαζί με τους πρόθυμους συμμάχους της) την αδράνειά της, ισχυριζόμενη ότι για όλα φταίνε οι προηγούμενοι. Πλέον αυτού με πανουργία μεταφέρει την ευθύνη της για όλα τα δεινά που υφιστάμεθα στον ξένο παράγοντα (Δ.Ν.Τ. κλπ). Δυστυχώς υποστηρίζει αυτό το διαχρονικό ανιστόρητο ελληνικό άλλοθι, για να καλύψει την ανικανότητα, την ανευθυνότητα και τις ενδεχόμενες ανομολόγητες επιδιώξεις της. Η Ελλάδα πλήρωσε ακριβά στο παρελθόν με μεγάλες καταστροφές τον απομονωτισμό της. Η επιβαλλόμενη εξωστρέφεια της πολιτικής της είναι ταυτισμένη με την Ευρώπη και τη Δύση, αφού η συμπόρευση μαζί τους εξασφάλισε στη χώρα ασφάλεια και ανάπτυξη. Η Κυβέρνηση δεν δικαιούται με τον υφέρποντα αντιδυτισμό της να υποσκάπτει τα θεμέλια της Αστικής Δημοκρατίας και να υπονομεύει την ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία.

Παραδοχή έβδομη: Η Κυβέρνηση είναι αόρατη γιατί υποκαθιστά την ανύπαρκτη δράση της με την ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ και τη ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ως νέο μοντέλο αφανούς διακυβέρνησης της μετακομμουνιστικής αριστεράς. Έτσι συστηματικά επιδιώκει τον πειθαναγκασμό όσων αντιστέκονται και την εκβιαστική συναίνεση όσων διαφωνούν. Για να το πετύχει, πλην του ελέγχου των θεσμών και της Δικαιοσύνης, επιδιώκει να χειραγωγήσει τις ειδήσεις και να αλώσει τα Μ.Μ.Ε., με τελικό στόχο να παραπλανήσει την κοινή γνώμη. Είναι προφανές ότι η αριστερή αυτή πολιτική σοφιστεία είναι απολύτως ασύμβατη με την Λογική και την Αλήθεια (Αριστοτέλης). Αποβλέπει με μαρξιστικό κυνισμό να μετατρέψει μια εικονική πραγματικότητα σε αποδεκτό και ενδεχομένως αρεστό γεγονός από τους Έλληνες πολίτες. Η τακτική τους αυτή απορρέει από την ιδεολογία τους αφού αφ’ ενός ο Αριστερισμός χρησίμευσε για την κατάληψη της εξουσίας και όχι την άσκησή της, αφ’ ετέρου «Το να λέμε την αλήθεια είναι αστική προκατάληψη. Το ψέμα δικαιολογείται από τον διαρκώς επιδιωκόμενο σκοπό τους (Λένιν)». Και έτσι, αφού ένα ψέμα επαναλαμβανόμενο γίνεται αλήθεια, γιατί η Κυβέρνηση να λέει την αλήθεια όταν την συμφέρει το ψέμα;;;

Να γιατί πρέπει να φύγει το ταχύτερο η αόρατη Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο Βήμα Online 12.05.16, Ελ. Τύπο 28.05.16, και Δημοτική Αγορά Σκάλας 01.06.16.

 

 

Γρηγόρης Αποστολάκος

Δικηγόρος

π. Βουλευτής Λακωνίας

Στην τελευταία διμηνιαία, έκδοση της εφημερίδας «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ» ανέγνωσα την έγγραφη παρέμβαση του συμπατριώτημας τοπογράφου – μηχανικού κου Δημ. Βρεττάκου για τον Αυτοκινητόδρομο Λεύκτρο-Σπάρτη και τον υφιστάμενο δρόμο Τρίπολης –Σπάρτης. Λόγω της σοβαρότητας του θέματος αισθάνθηκα την υποχρέωση να ανταποκριθώ στην δημόσια πρόσκληση της εφημερίδας για σχόλια ή άρθρα με τις πιο κάτω, εκτιθέμενες επισημάνσεις.
Σε κάθε περίπτωση η καλόπιστη συμμετοχή σε ένα γόνιμο δημόσιο διάλογο είναι επιβεβλημένη αφού υπηρετεί την ενημέρωση των ενεργών πολιτών.
Σπεύδω από την αρχή να διαβεβαιώσω τους καλούς σου αναγνώστες ότι οι θέσεις και απόψεις που εκθέτω αμέσως πιο κάτω δεν έχουν την έννοια ούτε προσωπικού απολογισμού ούτε πολιτικής η κομματικής παρέμβασης. Στοχεύουν κύρια και αποκλειστικά να συμβάλουν στο μέτρο του δυνατού, τόσο στην ενημέρωση των συμπολιτών μας όσο και στην στήριξη των ενεργειών των αρμοδίων τοπικών φορέωνγια την ολοκληρωμένη ανάπτυξη της Λακωνίας και της Πελοποννήσου, όπου βέβαια οι ενέργειες αυτές κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση. 
Επισήμανση πρώτη:
Στην αρχή της δεκαετίας του 1980 ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις των προηγουμένων ετών και η χώρα μας που συμμετείχε σε αυτές, υπέγραψε το 1981 την Διακρατική Συμφωνία για τα Διευρωπαϊκά Οδικά Δίκτυα (Ευρωπαϊκοί αυτοκινητόδρομοι). Η Διακρατική αυτή σύμβαση στο τέλος της δεκαετίας του 1980 κυρώθηκε με σχετικό Νόμο από την Ελληνική Βουλή. Όφειλε λοιπόν η Ελληνική πολιτεία να επιμεληθεί την κατασκευή των Ελληνικών Αυτοκινητοδρόμων έτσι όπως επέβαλε το δημόσιο συμφέρον, η στήριξη της ανάπτυξης και η τήρηση των συμβατικών της υποχρεώσεων. 
Η χρηματοδότηση κατασκευής των έργων μπορούσε και όφειλε να γίνει κατά χρονολογική σειρά δυνατοτήτων και ευκαιριών
1ον Είτε μέσω των ολοκληρωμένων Μεσογειακών Προγραμμάτων (ΜΟΠ) της ΕΟΚ που ίσχυσαν στη δεκαετία του 1980. 
2ον Είτε μέσω των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης (ΚΠΣ) (νυν ΕΣΠΑ) της ΕυρωπαϊκήςΈνωσης από το 1990 μέχρι σήμερα.
3ον Είτε μέσω του Ελληνικού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) σε συνδυασμό με τις δύο προηγούμενες χρηματοδοτικές πηγές. 
4ονΕίτεκαθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο π.χ Συμβάσεις Παραχώρησης.
Πέρασαν 32 περίπου χρόνια και οι αυτοκινητόδρομοι δεν κατασκευάστηκαν η είναι ημιτελείς εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων π.χ Εγνατια Οδός. Είναι προφανές ότι η πραγματικότητα αυτή υπονόμευσε την ανάπτυξη της χώρας και έπληξε το Δημόσιο Συμφέρον. 
Επισήμανση δεύτερη: 
Για την Ελλάδα στον κατάλογο των Διευρωπαϊκών οδικών Δικτύων περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η Εγνατία Οδός, ο Π.Α.Θ.Ε (Πάτρα-Αθήνα- Θες/νικη- Εύζωνοι) η Ιονία Οδός (Ηγουμενίτσα –Πάτρα) κλπ. 
Ειδικότερα όμως για την Πελ/σσο προβλέπονται δυο έργα:
(α) Ο οριζόντιος οδικός άξονας Πελ/σουδηλαδή ο αυτοκινητόδρομος Κόρινθος-Τρίπολη –Καλαμάτα και 
(β) ο κάθετος οδικός άξονας Πελ/σου δηλαδή ο αυτοκινητόδρομος Πάτρα -Πύργος-Ναός Επικούρειου Απόλλωνος-Αρχαία Ολυμπία-Λεύτρο-Σπάρτη-Γύθειο. 
Είναι προφανές και αυτονόητο ότι ο κατασκευαζόμενος δρόμος Λευκτρο-Σπάρτη είναι τμήμα του συγκεκριμένου ως άνω αυτοκινητόδρομου που έχει σαν στόχο 
1) Να άρει την ενδοπεριφερειακήαπομόνωση της Νότιας Πελ/σου που κείται κάτω του οριζοντίου άξονα Κορίνθου-Τριπόλεως - Καλαμάτας και κυρίως της Λακωνίας.
2) Να συνδέσειαπ ευθείας την νότια Πελ/σσο με την πρώτη πύλη εξόδου της χώρας προς την Ευρώπη δηλαδή το λιμάνι της Πάτρας. Το αντίστοιχο για την Βόρεια Ελλάδα είναι το λιμάνι της Ηγουμενίτσας μέσω της Εγνατίας Οδού και της Ιονίας Οδού.
3) Να συνδέσει τον Κυκλαδικό Νησιωτικό χώρο και την Κρήτη μέσω του Λιμένος Γυθείου και του αυτοκινητοδρόμουωσαύτως με την Πάτρα.
4) Να υποστηρίξει την σύνδεση των Πελ/κων Αρχαιολογικών χώρων (Αρχαία Ολυμπία-Ναός Επικούρειου Απόλλωνος –Αρχαία Μεγαλοπολεως –Σπάρτη- Μυστράς-Γεράκι-Μονεμβάσια) αλλά και την στήριξη περιοχών ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους π.χ Μάνη που είναι μέγιστα συγκριτικά εθνικά πλεονεκτήματα για την ανάπτυξη της χώρας.
5) Να ευνοήσει την ταχεία και αποτελεσματική μεταφορά των γεωργικών προϊόντων εν όψει των ανωτέρων εκτεθέντωνσυνολικά για την νότια και νησιωτική χώρα.
Όλα τα πιο πάνω αναφέρονται και προβλέπονται στο εθνικό χωροταξικό σχέδιο της χώρας που ψηφίστηκε το 2008.
Επισήμανση τρίτη:
Η κατά κύριο προορισμό χρήση λοιπόν του δρόμου Λεύκτρο –Σπάρτη δεν στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στη σύνδεση της Λακωνίας με την Τρίπολη και την Αθήνα. Προφανώς αποτελεί εναλλακτική οδική δυνατότητα.
Κατά τον σχεδιασμό του 3ου ΚΠΣ για την Περιφέρεια Πελοποννήσου (οράτε πρακτική περιφερειακού Συμβουλίου) με ΓΓΠΠ το αείμνηστο Αντ. Ματσίγκο υπεστήριζα ως νομάρχης Λακωνίας (οράτε πρακτικά Νομικού Συμβουλίου Λακωνίας) και έγινε δεκτή η χρηματοδότηση της τμηματικής βελτίωσης και ανακατασκευής του υφιστάμενου δρόμου Σπάρτης-Τρίπολης (δηλαδή το τμήμαΣελλασία-Σπάρτη) με τελικό στόχο τη συνολική του ανακατασκευή σύμφωνα με τις υπάρχουσες προμελέτες και μελέτες του ΥΠΕΧΩΔΕ.
Το έργο κατασκευάστηκε 10 χρόνια αργότερα με την γνωστή του τύχη. Οι ενέργειες της Περιφέρειας Πελ/σου για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι θετικές. Παράλληλα όμως τότε ομόφωνα το Περιφερειακό Συμβούλιο στήριξε την κατασκευή από το ΥΠΕΧΩΔΕ του αυτοκινητοδρόμου Πάτρα-Γύθειο με προτεραιότητα κατασκευής το τμήμα Λεύκτρο-Σπάρτη. Είναι καταγεγραμμένες όμως οι δημόσιες τοποθετήσεις Λακώνων πολιτικών παραγόντων που αντιδρούσαν τότε στην χρηματοδότηση της βελτίωσης του υφιστάμενου δρόμου Σπάρτη- Τρίπολη με το επιχείρημα «Αφού θα γίνει ο δρόμος Λεύκτρο- Σπάρτη τι χρειαζόμαστε να δαπανούμε χρήματα για δεύτερο δρόμο!».Παράλληλα τότε μεταξύ άλλων και στα πλαίσια του ολοκληρωμένου Αναπτυξιακού σχεδίου για την Λακωνία έγινε και η προένταξη της μελέτης για το Λιμάνι του Γυθείου που κατέστη τελικά, εφικτό να δημοπρατηθεί με εθνικούς πόρους από την Νομαρχιακή Αυτ//ση Λακωνίας και να υπογραφεί από τη πλευρά μου ως νομάρχη Λακωνίας η σύμβαση με τον μελετητή στης 24 Νοεμβρίου 2002! Δυστυχώ το έργο δημοπρατήθηκε μετά καθυστέρησης 10 χρόνων λίγο χρόνο αφότου ανέλαβε τα καθήκοντα της η νέα αιρετή διοίκηση της Περ. Πελ/σου. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για μια πολύ θετική εξέλιξη για τηνΛακωνία 
πάρατις επιζήμιες καθυστερήσεις τον προηγουμένων ετών.
Κατόπιν αυτών,εκτιμώ ότι οι θέσεις του κοΔ. Βρεττάκου είναι ορθές και πλήρως τεκμηριωμένεςόπως και οι παλαιότερες ταυτόσημες θέσεις των συμπατριωτών μας ΑΘ. Λουκάκου και Παρ. Σκοπετέα.
Επισήμανση τέταρτη
Απαιτείται η άμεση διεκδίκηση της ολοκλήρωσης του «τυφλού» Αυτοκινητοδρόμου με την κατασκευή του τμήματος Λεύκτρο-Πάτρα και του τμήματος Σπάρτη –Γύθειο. Παράλληλα απαιτείται η στήριξή της περιφέρειας Πελ/σου για την ταχεία και αποτελεσματική αποπεράτωση των εργασιών για το λιμάνι Γυθείου.
Επισήμανση πέμπτη 
Απαιτείται η άμεση διεκδίκηση για τον τάχιστο σχεδιασμό ολοκλήρωσης της συνολικής βελτίωσης –ανακατασκευής κατά τμήματα του υφιστάμενου δρόμου Σπάρτης-Τρίπολης σύμφωνα με τα πιο πάνω εκτεθέντα. Για να εξασφαλισθεί μια σύγχρονη- ταχεία και ασφαλής σύνδεση της Λακωνίας με την Τρίπολη και την Αθήνα.
Επισήμανση έκτη
Απαιτείται ηδημιουργία κοινωνικού Λακωνικού μετώπου και η ενεργοποίηση του συνόλου των εκπροσώπων και φορέων του τόπου μας για την διεκδίκηση των στόχων αυτών ενώπιον τόσο των Ελληνικών αρχών όσον και των αντίστοιχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παραμονεύουν κίνδυνοι για την υλοποίηση του κάθετου άξονα της Πελ/σου αφού είναι πιθανό να μην είναι ελκυστικός για τα εργολαβικάσυμφέροντα εν όψει των συμβάσεων παραχώρησης, σύμφωνα με τις οποίες κατασκευάζεται το έργο.
Στο τέλος της δεκαετίας του 1990 , ετέθη δημοσίως από την Μεσσηνία το αίτημα να μην γίνει το έργο και η σύνδεση της Πελ/κης ενδοχώρας να γίνει δια της επεκτάσεως της Ιονίας Οδού από την Πάτρα μέχρι την Καλαμάτα. Ήδη επαναφέρουν το αίτημα της επεκτάσεως της Ιονίας οδού χωρίς όμως να ζητούν την κατάργηση του αυτοκινητόδρομου Πάτρα-Πύργος-Λεύτρο-Σπάρτη- Γύθειο.
Κατά την άποψη μου και ο υλοποιούμενοςΒΑ Άξονας Πελ/σσου δηλαδή Κόρινθος- Πάτρα – Πύργος-Τσακώνα Μεσσηνίας εξυπηρετούσε αυτή την σκοπιμότητα μόνον βέβαια για το τμήμα Πύργος-Τσακώνα Μεσσηνία. 
Προς απόδειξη των ανωτέρω σας γνωρίζω ότι από το τέλος της δεκαετίας του 1990 υπάρχει στο αρχείο της Νομικής Αυτ/σης Λακωνίας η εγγραφή απάντηση του υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ. Γ. Τσακλείδη (υπουργός Β. Παπανδρέου) σύμφωνα με την οποία «Μόλις το επέτρεπαν οι δημοσιονομικές δυνατότητες του υπουργείου θα παραχωρούσε την δημοπράτηση της μελέτης για τα τμήματα Λεύκτρο- Πάτρα καιΣπαρτή –Γύθειο» έπειτα βέβαια από τις έγραφες διαμαρτυρίες και παραστάσεις μου ως νομάρχης Λακωνίας προς το ΥΠΕΧΩΔΕ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Επισήμανση έβδομη
Τις θέσεις μου αυτές ως πλαίσιο αναπτυξιακών στόχων και ως πλαίσιο διεκδίκησης για την Λακωνία έχω εκθέσει δημοσίως κατ’ επανάληψη τόσο ως νομάρχης όσον και ως βουλευτής Λακωνίας. 
Είναι θωρακισμένες με ομόφωνες αποφάσεις του Νομαρχιακού Συμβουλίου Λακωνίας της περιόδου 1998-2002.Προκύπτουν όμως και από τα πρακτικά της Βουλής που έγινε από την πλευρά μου η ανάδειξη των θεμάτων αυτών. Η πιο χαρακτηριστική ήταν προ 10μηνών περίπου κατά την συνεδρίαση της επιτροπής Περιφερειών της Βουλής που ο περιφερειάρχης κος Π. Τατούλης και η Αντ/ρχηςκα Ντ. Τζανετεα παρουσίασαν το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα της Πελ/σου στους Έλληνες βουλευτές. Η ανταπόκριση τους στα τεθέντα ως άνωζητήματα από την πλευρά μουήταν θετική .
Επισήμανση όγδοη 
Δυστυχώς η «σκοτεινή πλευρά» της πολιτικής σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο για να κερδίσει εντυπώσεις και οφέλη πελατειακού χαρακτήρα, εμφάνισε το έργο Λεύκτρο- Σπάρτη είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα ως έργο αποκλειστικής σύνδεσης της Σπάρτης με την Τρίπολη και την Αθήνα. Είναι τραγικό βεβαίως το γεγονός ότι ακόμη και οι μελετητές των Περιβαλλοντολογικών, επιπτώσεων του έργου αυτού σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του κο Βρεττάκου θεωρούν εμμέσως πλην σαφώς είτε από άγνοια είτε από σκοπιμότητα ότι πρόκειται για κύρια σύνδεση Σπάρτης- Τρίπολης.
Σταματώ, εδώ την ενημερωτική μου παρέμβαση γιαί ενδεχομένως να καταχράστηκα το φιλόξενο βήμα της εφημερίδας σου. Πιστεύω ότι τέτοια θέματα που συνδέονται καθοριστικά με την ολοκληρωμένη ανάπτυξη μιας περιοχής όπως η Πελ/σος δεν πρέπει να εξετάζονται αποσπασματικά και μεμονωμένα άλλα μέσα στα πλαίσια ενός ολοκληρωμένου αναπτυξιακού σχεδιασμού που ειδικότερα για την Λακωνία υπήρχε. Πλέον αυτού, επιβάλλεται και η συνέχεια των ενεργειών της Διοίκησης ειδάλλως οδηγούμεθα σε απραξία και τραγικά αποτελέσματα που βιώνουμε όλοι μας.
Πάρα τα ανωτέρω εκτιμώ ότι το μείζον ειδικό βάρος του θέματος που ανέδειξε ο κος Βρεττάκος μου επέβαλε το χρέος της δημόσιας παρέμβασης για την κατά το δυνατό περιεκτική ενημέρωση των συμπατριωτών μας. Με την προσδοκία ότι συνέβαλα στο δημόσιο διάλογο σε ευχαριστώ εκ τωνπροτέρων για την φιλοξενία των θέσεων μου.

Με εκτίμηση και πατριωτικούς χαιρετισμούς.
 
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Φωνή της Μάνης 22.04.15 και στον Λακωνικό Τύπο 27.07.16.

Γρηγόρης Αποστολάκος 
π. Βουλευτής Λακωνίας 

Περισσότερα...

Είναι προφανές ότι οποιαδήποτε χώρα επιδιώκει να αντιμετωπίσει μία μείζονα κρίση χρειάζεται αφενός κυβερνητική σταθερότητα, αφετέρου ασφάλεια στην οικονομική και κοινωνική λειτουργία της. Όπως η φύση απεχθάνεται το κενό, έτσι η επιχειρηματικότητα απεχθάνεται την αβεβαιότητα. Τα τελευταία δύο χρόνια, το αξίωμα αυτό επιβεβαιώνεται με τον πλέον αρνητικό τρόπο στην περίπτωση της Ελληνικής πραγματικότητας.

Περισσότερα...

Τις ημέρες αυτές συμπληρώνεται ένας χρόνος από την επιβολή του Μνημονίου στην Ελλάδα. Ήταν αρχές Μαΐου του 2010 όταν η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έφερνε στη Βουλή τη συμφωνία που είχε συνάψει με την Τρόικα (Δ.Ν.Τ. – Ε.Ε. – Ε.Κ.Τ.). Ζητούσε τότε την υπερψήφισή του από το νομοθετικό σώμα της χώρας με στόχο την άμεση εφαρμογή του.

Περισσότερα...

Το Μνημόνιο αποτελεί πλέον μέρος της ζωής μας. Από τον προηγούμενο Μάιο, οπότε η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποδέχθηκε και υπέγραψε αδιαπραγμάτευτα τους όρους του Μνημονίου, βιώνουμε διαρκώς την εφαρμογή του. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες ριζικών και πολλές φορές βίαιων ανατροπών στη ζωή μας. Η οικονομική λειτουργία και η κοινωνική πραγματικότητα της χώρας μεταβάλλεται και το μέλλον παραμένει αν όχι δυσοίωνο, σίγουρα αβέβαιο.

Περισσότερα...