«Αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ, μάλλον ατυχήσατε γιατί και αν ακόμα ισχύει αυτό το οποίο ισχυριστήκατε, δεν αποδεικνύει την πολιτική ευαισθησία σας, διότι αναρωτιέμαι ποια προθεσμία θα παραβιάζατε αν φέρνατε την εισαγγελική παραγγελία προς τη Βουλή λίγες μέρες αργότερα, όταν εδώ κρατείται η υπόθεση στη SIEMENS από τις 25 Ιανουαρίου.

Άραγε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι εμποδίζει να έλθει για συζήτηση το πόρισμα –και μάλιστα το ομόφωνο πόρισμα- σε ότι αφορά τα πραγματικά περιστατικά του μεγαλύτερου σκανδάλου, το οποίο αυτή τη στιγμή ισχύει στην πολιτική έννομη τάξη; Άραγε, έχει καμία ή κανείς από εσάς κάποια απάντηση πάνω σε αυτό;

Η ιστορία των υποβρυχίων είναι μια μικρή συνιστώσα του σκανδάλου της SIEMENS. Η μήτρα των σκανδάλων είναι όλη εκεί μέσα. Και αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που εμποδίζει την Κυβέρνηση να το φέρει για συζήτηση στη Βουλή, τι φοβάται.

Αναρωτιέμαι και κάτι ακόμα, για να τα συνδέσω, γιατί όλα τα πράγματα είναι αλληλένδετα: Τι είναι αυτά τα οποία κάνει αυτή τη στιγμή η Διυπουργική Επιτροπή υπό τον κ. Παμπούκη, σε ότι αφορά τις αστικές ευθύνες της γερμανικής εταιρίας SIEMENS; Τι ακριβώς κάνουν εκεί; Τι είδους εξωδικαστικούς συμβιβασμούς ετοιμάζουν;

Και ακόμη, γιατί δεν μας απαντούν σε ερώτημα, το οποίο έχει τεθεί, ότι ο υπεύθυνος διαχείρισης των κρίσεων της SIEMENS ο κ. Συγγρός έχει τοποθετηθεί με απόφαση του κ. Παμπούκη στο «Invest in Greece», στο «Επενδύστε στην Ελλάδα»; Και σταματώ προς το παρόν εδώ.

Εκτιμώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, ότι θα πρέπει να ασκήσετε πολύ μεγάλη πίεση προς την ηγεσία σας, ούτως ώστε γρήγορα να έλθει να συζητηθεί αυτό το πόρισμα στη Βουλή των Ελλήνων.

Υπάρχει μια αρχαία ρήση. Το 323 π.χ. όταν πέθανε ο Μέγας Αλέξανδρος εκβίαζαν και προβοκάριζαν –ο Υπερείδης και οι λοιποί- το συνετό Στρατηγό Φωκίωνα τον Αθηναίο να κηρύξει τον πόλεμο εναντίον της πανίσχυρης στρατιωτικής δύναμης των Μακεδόνων.

Και τότε απήντησε –και αυτό απευθύνεται κυρίως προς την κυβερνητική πλειοψηφία αυτή τη στιγμή- το εξής: Θα κηρύξω τον πόλεμο στους Μακεδόνες, «όταν τούς μέν νέους δω τήν τάξιν βουλομένους φυλάττειν, τούς δέ πλουσίους εἰσφέρειν, τούς δέ ήτορας πέχεσθαι τοῦ κλέπτειν τά δημόσια». Δεν νομίζω να χρειάζεται μετάφραση για καμία και κανέναν συνάδελφο.

Και το μεγάλο ζητούμενο είναι αν οι ρήτορες άλλως πώς όχι οι Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου εν προκειμένω, αλλά οι ασκούντες κυβερνητική εξουσία –γιατί γι’ αυτούς μιλάει- κάνουν καλά τα καθήκοντά τους σήμερα απέναντι στη μεγάλη απαίτηση του ελληνικού λαού, ο οποίος ζητά διέξοδο.

Αυτή τη στιγμή η Βουλή των Ελλήνων έχει μια τεράστια ηθική υποχρέωση –δεν είναι ούτε πολιτική, είναι ατομική υποχρέωση όλων μας- να δώσει μια θεσμική διέξοδο, να δώσει μια διέξοδο η οποία θα πει επιτέλους στον ελληνικό λαό «να, κάτι δουλεύει σε αυτό τον τόπο».

Η διέξοδος αυτή είναι πρώτα απ’ όλα ηθική διέξοδος και η ηθική δεν είναι ξεκομμένη από την πολιτική. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτή. Και ηθική διέξοδο σε αυτό θα πρέπει να βρει με την επανάκτηση των κοινωνικών αξιών που έχουν χαθεί και που διαχρονικά στήριζαν την ελληνική κοινωνία.

Αυτή η διάσταση θα πρέπει να είναι κριτήριο για όποια απόφαση πάρουμε σε αυτή την Αίθουσα και αυτή τη στιγμή οι αποδέκτες της ευθύνης είναι τέσσερις. Είναι πρώτα η Κυβέρνηση, η οποία οφείλει να κάνει αυτά τα οποία έλεγε ο συνετός Στρατηγός –και φοβάμαι ότι δεν τα κάνει.

Οι δε δεσμεύσεις που διατύπωσε νωρίτερα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Μπεντενιώτης θα είχαν αξία, αν στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που έλεγε «μετατρέψτε την Επιτροπή Εξοπλισμών της Βουλής αυτόχρημα σε Εξεταστική» υπήρχε και σαφής χρονικός ορίζοντας περάτωσης των εργασιών της.

Θα πρέπει να προηγηθεί της οποιασδήποτε απόφασης της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για την άσκηση προκαταρκτικής εξέτασης. Αυτό δεν ακούστηκε καθόλου.

Υπάρχει και κάτι άλλο ακόμα, μιας και μιλάμε όλοι ότι θα αγωνιστούμε για τη μη παραγραφή. Άραγε δεν θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ηθικής, αν θέλετε, προσέγγισης των πραγμάτων η ευρεία ερμηνεία του Συντάγματος, να γίνει αυτό που εγώ αποκάλεσα κατά τη συζήτηση του νόμου 3126, η πολιτική υπέρβαση;

Έφθασε η ώρα της ευθύνης για όλους. Δεν είναι τώρα συλλογικές οι ευθύνες. Είναι ατομικές οι ευθύνες. Πρέπει να πούμε ότι το σύνολο όσων εμπλέκονται ή φέρονται ότι εμπλέκονται, δεν εκτέλεσαν ή δεν υλοποίησαν κάποιες πράξεις ή παραλείψεις είτε υπό τη μορφή κακουργήματος, είτε υπό τη μορφή πλημμελήματος κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Πάει περίπατο η παραγραφή, πάει περίπατο η άρση του αξιοποίνου. Τώρα είναι η ώρα της ευθύνης.

Θα πω και κάτι άλλο ακόμα για να κλείσω. Εμένα μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση η πρόταξη της συζήτησης της υπόθεσης των υποβρυχίων έναντι της προηγούμενης υπόθεσης της SIEMENS. Γιατί άραγε; Τι περιμένετε, εν πάση περιπτώσει; Αυτή η εξειδικευμένη προσέγγιση του κατηγορητηρίου μόνο σε ότι αφορά τον κ. Τσοχατζόπουλο θα πρέπει να συνοδευτεί από την ευρύτερη εξέταση των πραγμάτων.

Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας ήταν ξεκάθαρη. Θα πρέπει να λάβει τη μορφή, όχι μόνο τύποις αλλά και ουσία, της Εξεταστικής Επιτροπής η Επιτροπή Εξοπλισμών. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε μαζί με όλα τα υπόλοιπα, τα οποία δεν έχω το χρόνο να εκθέσω αναλυτικά, να δώσουμε μία διέξοδο στις μεγάλες απαιτήσεις της ελληνικής κοινωνίας».