«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τελευταία φορά που άκουσα στην Αίθουσα αυτή ότι η Κυβέρνηση και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ η οποία στηρίζει αυτήν την Κυβέρνηση τηρεί τις υποσχέσεις της ήταν πριν από δύο χρόνια, όταν το Δεκέμβρη του 2009 μετά την ανάληψη της Κυβέρνησης και την υφαρπαγή της ψήφου από τον ελληνικό λαό με όλα εκείνα τα περίφημα που είχαν ακουστεί εκείνη την εποχή, ισχυριζόντουσαν όλοι οι συνάδελφοι και οι κυβερνητικοί παράγοντες του ΠΑΣΟΚ σ’ αυτήν την Αίθουσα ότι τηρούν τις δεσμεύσεις τους. Θέλετε να σας θυμίσω για ποιο πράγμα; Το έλεγαν όταν έδιναν το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης, όπου ειρήσθω εν παρόδω τότε το πήραν σε ποσοστό 80%-90% οι οικονομικοί μετανάστες.

Από τότε μέχρι σήμερα, λοιπόν, δεν έχει ακουστεί ξανά μέσα σ’ αυτήν την Αίθουσα ότι η Κυβέρνηση αυτή τηρεί το προεκλογικό της πρόγραμμα, ότι αυτή η Κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική ομάδα που τη στηρίζει υλοποιεί τις εξαγγελίες της.

Σήμερα ακούγεται για δεύτερη φορά, για να αποδείξει η Κυβέρνηση και οι συνάδελφοι κυρίες και κύριοι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι τη στηρίζουν, ότι έχουν πολιτική νομιμοποίηση. Από πού βγαίνει αυτό το πράγμα;

Το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι εάν έχουμε διαβάσει όλοι μας το άρθρο 44. Έχει δύο τύπους δημοψηφισμάτων. Στην παράγραφο 2 του άρθρου 44 του Συντάγματος στην πρώτη παράγραφο μιλάει για τη διενέργεια δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα. Κύριε Υπουργέ, σας απαγορεύει τίποτα να διενεργήσετε δημοψήφισμα για τον πρώτο λόγο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 44 παράγραφος 2; Προφανώς, όχι. Γιατί δεν το κάνετε; Άρα δεν υφίσταται, κατά τη γνώμη σας, κανένα μείζον εθνικό θέμα για το οποίο θα πρέπει να γίνει δημοψήφισμα. Συμφωνούμε εδώ; Πιστεύω ότι συμφωνούμε και μιλώ για τη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία.

Έρχεστε τώρα και ισχυρίζεστε ότι υπάρχει νομικό κενό, συνταγματικό κενό και θα πρέπει να έρθει εκτελεστικός νόμος, αυτός που εισηγείστε σήμερα στη Βουλή, για ψηφισμένα νομοσχέδια. Άρα, υπάρχει κάποιο ή κάποια ψηφισμένα νομοσχέδια από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από το 2009 μέχρι σήμερα, τα οποία χρίζουν δημοψηφισματικής έγκρισης από τον ελληνικό λαό. Αυτό δεν είναι το επιχείρημά σας; Αν υπήρχε θέμα που υπαγόταν στην πρώτη περίπτωση του άρθρου 44 της παραγράφου 2, έχει καλώς.

Εδώ τι μας λέτε τώρα; Θέλω να φέρω έναν εφαρμοστικό νόμο, γιατί για κάποια από τα ψηφισμένα νομοσχέδια τα οποία έχουμε κάνει, θα πρέπει να γίνει δημοψήφισμα. Γιατί δεν το γράφετε μέσα στην εισηγητική έκθεση; Ποιο είναι αυτό που είναι μείζον εθνικό, κοινωνικό θέμα πια, που προφανώς δεν μπορεί να είναι ό,τι έχει να κάνει με τα δημοσιονομικά και είναι και μια έμμεση απάντηση στους ισχυρισμούς του Βουλευτού της Δημοκρατικής Αριστεράς, ο οποίος ισχυριζόταν ό,τι ισχυριζόταν νωρίτερα από το Βήμα αυτό; Το ασφαλιστικό σίγουρα ήταν ένα νομοθέτημα που έχει άμεση σχέση με τα δημοσιονομικά.

Τώρα, γιατί σας εγκαλούμε και γιατί αμφισβητούμε τις προθέσεις σας; Πιστεύουμε ότι κάτι άλλο έχετε στο μυαλό σας. Δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να ισχυριστεί κάποιος με το χέρι στην καρδιά και να πει ότι χρειάζεται εκτελεστικός νόμος. Θα μπορούσατε, όπως ακούσατε από την πλευρά των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, να κάνετε, αν υφίστατο ένα τέτοιο θέμα, για κάποιο ψηφισμένο νομοσχέδιο της Κυβέρνησής σας ανάλογη εφαρμογή του Ν. 350/1976 ή με ένα διάταγμα, όπως ακούσατε και νωρίτερα. Γιατί δεν το κάνατε; Γιατί πρέπει να φέρετε εκτελεστικό νόμο; Μήπως για να κάνετε επικοινωνιακή πολιτική; Μήπως για να κρύψετε και να ρίξετε βορά στον ελληνικό λαό διάφορα θέματα και να αποσπάσετε την προσοχή του από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει;

Για μένα υπάρχει ένας άλλος σοβαρός κίνδυνος. Ο κίνδυνος να μεταθέσετε στη δημοψηφισματική διαδικασία τις κυβερνητικές σας ευθύνες, να κάνετε συμμέτοχους τον ελληνικό λαό με κάποιο ψευδοδημοψήφισμα, το οποίο δεν θα το κάνετε τελικά -είμαι βέβαιος ότι δεν θα το κάνετε. Γιατί δεν πάτε σε μία απλή λογική που λέει ελάτε να κάνουμε εκλογές, να τελειώνουμε, αφού υπάρχει τέτοιο θέμα; Είναι θέμα που δεν έχει ψηφιστεί; Άρα πρέπει να έρθει στη Βουλή. Αν έχει ψηφιστεί, ποιο είναι αυτό;

Ήταν χαρακτηριστική -και να δείτε την ανακολουθία υπάρχει από πλευράς της Κυβέρνησης- η άποψη του Υπουργείου Εσωτερικών ότι η διάταξη της δεύτερης παραγράφου της παραγράφου 2, όπως ελέχθη κατά τις εργασίες της Επιτροπής μας, του άρθρου 44 του Συντάγματος, είναι ατελής, μη εφαρμόσιμη και σπάνια μπορεί να εφαρμοστεί. Τότε, ποια είναι η χροιά, ποια είναι η ανάγκη να φέρετε αυτόν τον εφαρμοστικό νόμο; Εγώ, αν θέλετε, θα συμφωνήσω μαζί σας. Θεσμοθετείται και η διαδικασία που έρχεται να γίνει δημοψήφισμα ως αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας της Βουλής. Το πρώτο δημοψήφισμα της παραγράφου 1 αναφέρεται στην πρωτοβουλία του Υπουργικού Συμβουλίου. Ποια είναι η ανάγκη να το κάνετε αυτό; Να ακούγαμε μία ρύθμιση η οποία δεν μπορεί να γίνει λόγος συνταγματικού κωλύματος ύστερα από πρόταση της ελληνικής κοινωνίας, όπως ακούστηκαν παραδείγματα, να το δεχόμουν, αλλά αυτό θέλει συνταγματική αναθεώρηση.

Ακούστηκε κάτι άλλο, ότι είναι ένας θεσμός που ενισχύει τη δημοκρατία, ότι ενισχύει τη συμμετοχική διαδικασία των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων. Δηλαδή, στα ψηφισμένα νομοσχέδια που ενδεχόμενα θα φέρετε για να γίνει δημοψήφισμα, δεν έχει γίνει ακρόαση, δεν έχουν συμμετάσχει οι πολίτες, δεν έχει γίνει δημόσια διαβούλευση; Όλα αυτά τα οποία περνάνε από τις Επιτροπές δεν έχουν αντιμετωπιστεί;

Εγώ θα κλείσω, αγαπητέ κύριε Υφυπουργέ, με την εξής παρατήρηση: Δεν είναι τεχνικό το θέμα, όπως θέλετε να το περάσετε, δηλαδή να περάσετε ένα απλό νομοθέτημα το οποίο θα δημιουργήσει, αν θέλετε, καλύτερες προϋποθέσεις λειτουργίας της ελληνικής δημοκρατίας. Όχι. Εδώ φαίνεται ότι υπάρχουν μύχιες σκέψεις. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι ήλθε η κυβερνητική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εσωτερικών μετά την εξαγγελία του Πρωθυπουργού το Μάρτη ή τον Απρίλη του 2011 ότι θα κάνει δημοψήφισμα ασαφώς και αορίστως. Για ποιο πράγμα; Υπήρχε εθνικό θέμα για να κάνει δημοψήφισμα; Ας το κάνει. Ποιο είναι αυτό το μείζον εθνικό θέμα;

Από την άλλη μεριά έρχεστε να περάσετε αυτή τη διάταξη μέσω του εκτελεστικού νόμου που για μας είναι ανώφελη και δεν προσφέρει τίποτα γιατί μπορούσε να είχε καλυφθεί από οποιαδήποτε άλλη διάταξη, όπως σας είπα, ακόμα και από την ανάλογη εφαρμογή του ν. 350/1976.

Θα πρέπει να σας πω και κάτι άλλο: Τα δημοψηφίσματα δεν προσφέρονται για άλλοθι, ούτε για την υποκατάσταση των βουλευτικών εκλογών. Εδώ παίζεται ένα σοβαρό επικοινωνιακό παιχνίδι. Αυτή τη στιγμή έχετε μία και μοναδική υποχρέωση, να διασφαλίσετε όσο είστε ακόμα στη διαχείριση της κρατικής εξουσίας τη σταθερότητα και την ασφάλεια στη λειτουργία των θεσμών και στη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας. Δυστυχώς δεν το κάνετε.

Αν νομίζετε ότι με τέτοια τερτίπια θα μπορέσετε να ξεπεράσετε τους «σκοπέλους» στους οποίους σας έχει οδηγήσει μία πολιτική η οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι εναρμονισμένη με την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, φοβάμαι ότι γελαστήκατε. Απόδειξη τούτου είναι ότι για άλλη μια φορά απομονωθήκατε από το σύνολο των πολιτικών κομμάτων τα οποία εκπροσωπούνται μέσα στην Εθνική Αντιπροσωπεία γιατί –απ’ ό,τι κατάλαβα κατά τρόπο ξεκάθαρο- κανείς δεν λέει «ναι». Όλοι λένε «όχι» και φοβάμαι ότι μαζί με την απομόνωση εξαντλήθηκε και το τελευταίο απόθεμα πολιτικής αξιοπιστίας που είχατε απέναντι στον ελληνικό λαό.

Δυστυχώς αυτή είναι η κατάσταση και δυστυχώς βρεθήκατε σε μία κρίσιμη στιγμή να υπηρετήσετε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού χωρίς «όπλα» στη «φαρέτρα» σας. Καιρός είναι να αλλάξετε πολιτική.»